Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τι είναι η διπολική διαταραχή;



Πολύ συχνά ακούγεται η φράση, μήπως είμαι διπολικός ή είσαι διπολικός, όταν κάποιος έχει διακύμανση στην συμπεριφορά του. Στην πραγματικότητα η διπολική διαταραχή, είναι μια αρκετά σοβαρή ψυχική ασθένεια η οποία επηρεάζει κυρίως την συναισθηματική διάθεση και συμπεριφορά.

Όσοι προσβάλλονται από αυτήν την ψυχική ασθένεια σίγουρα δεν το επιλέγουν και διαπιστώνεται πως κάτι συμβαίνει μέσα στον εγκέφαλο του ατόμου που την έχει. Με την διπολική διαταραχή υπάρχουν αυξημένες διακυμάνσεις στη συναισθηματική διάθεση που το άτομο μπορεί για λίγο να νιώθει βαθιά δυστυχία και σε μια επόμενη φάση να διακατέχεται από έντονη ευφορία και ενέργεια.

                                        ΈΧΩ ΔΙΠΟΛΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ;

Η διπολική διαταραχή δεν μπορεί να διαγνωστεί από το ίδιο το άτομο, ούτε από τους γύρω του. Μπορεί να έχει διάφορα πολλαπλά  συμπτώματα όπως :

  • υπερβολική αυτοεκτίμηση
  • μειωμένη κρίση
  • ευερεθιστότητα
  • λιγότερος ύπνος
  • αυξημένη λίμπιντο
  • φλυαρία και ταχύτητα ομιλίας από το συνηθισμένο
  • έντονο γέλιο χωρίς αιτία
  • απώλεια συγκέντρωσης
  • γρήγορη μετάβαση σκέψης
  • υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ ή ουσιών
  • αίσθημα θλίψης
  • παραμέληση προσωπικής υγιεινής
  • σκέψεις για αυτοκτονία
  • δυσκολία στον ύπνο
  • κενά μνήμης κ.α

Τα παραπάνω είναι κάποια από τα συμπτώματα που πιθανόν, έχει προσβληθεί το άτομο και την τελική διάγνωση την κάνει, ένας ειδικός ψυχικής υγείας σε συνεργασία με έναν ψυχίατρο. Πολλές φορές μπορεί να εμφανιστεί ένα μείγμα συμπτωμάτων μανίας και κατάθλιψης.

Η ψυχοθεραπεία αποτελεί ένα πολύ σημαντικό μέρος της αντιμετώπισης της διπολικής διαταραχής, σε συνδυασμό με την φαρμακευτική αγωγή. Ο ψυχοθεραπευτής θα βοηθήσει να υπάρχει διαχείριση στην διάθεση, να αντιμετωπίζονται θετικά τα καθημερινά ερεθίσματα και να εστιάσει το άτομο στις δεξιότητες του.

Το στρες αποτελεί σοβαρό ερέθισμα στην διπολική διαταραχή και το άτομο θα πρέπει να μάθει να χαλαρώνει με τεχνικές χαλάρωσης, ακούγοντας μουσική, διαβάζοντας ένα βιβλίο.

Στ΄αλήθεια έχω κλάψει τόσο πολύ! Η αυγή ένας σπαραγμός, κάθε φεγγάρι φριχτό, κάθε ήλιος τόσο πικρός (Arthrur Rimbaud).

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

September

Οι πρώτες ψιχάλες ήρθαν και έπεσαν απαλά στο πρόσωπο μου καθώς μύριζα το νωπό χώμα. Σεπτέμβρης...ο μήνας που λατρεύω. Ο μήνας που με κάνει να αισθάνομαι, πως ίσως και να υπάρχει κάτι από μαγεία, εκεί έξω στο απέραντο σύμπαν. Η ενέργεια του φθινοπώρου σε κάνει να αναθεωρείς καταστάσεις και γρήγορα να βάζεις νέους στόχους. Νέα θέλω με ζωντάνια, με όρεξη για δημιουργία. Αναπολώ το καλοκαίρι για μια στιγμή. Παγώνω την εικόνα στο μυαλό μου. Θάλασσα, αλμύρα στα μαλλιά, παγωτό στο χέρι. Αυτή η ξεγνοιασιά είναι υπέροχη, όμως μετά από λίγο την βαριέσαι. Νιώθεις πως ο χρόνος κολλάει. Όταν το σώμα ξεκουράστει μετά αρχίζει μια ανικανοποίητη δίψα για κάτι διαφορετικό. Εκεί έρχεται ο Σεπτέμβρης που σου θυμίζει ότι τελειώνει αυτή η ανεμελιά αλλά έρχονται νέα πράγματα. Η ρουτίνα όσο κι αν μας βαραίνει καμμία φορά έχει την χάρη της. Ξέρεις τι έχεις να κάνεις. Το προγραμμα σου συναντά την εκτίμηση για τον ελεύθερο χρόνο σου. Πέφτοντας τα πρώτα φύλλα στα πόδια μου θυμήθηκα τότε που ήμουν μικρή. Ν...

ΑΠΟΣΥΝΔΕΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΙΚΟΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟ – ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ

Ανήκεις και εσύ στην κατηγορία των ανθρώπων που φοβούνται μήπως χάσουν ό,τι συμβαίνει; Ανησυχείς μήπως οι άλλοι ζήσουν μία πιο ικανοποιητική εμπειρία από σένα, στην οποία εσύ θα απουσιάζεις; Σε καταβάλλει το άγχος όταν βρίσκεσαι αρκετές ώρες μακριά από το facebook λόγω εργασίας ή άλλων δραστηριοτήτων; Τότε ναι, είσαι και εσύ ‘’μπλεγμένος’’ στη νέα τάση FOMO (fear of missing out). Πρόκειται για μία τάση που γεννήθηκε από τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, κυρίως όμως από το facebook. Πιο συγκεκριμένα, πρόκειται για μία μορφή κοινωνικού άγχους, που χαρακτηρίζεται από την διαρκή επιθυμία του ατόμου να παραμένει συνεχώς συνδεδεμένο με το τι κάνουν οι άλλοι. Περιλαμβάνει τον φόβο του να μη χάσεις κάτι ιδιαίτερο, μία αξιοσημείωτη εμπειρία ή ακόμα και φόβο του ότι περνάς τον χρόνο σου λανθασμένα και θα μπορούσες να κάνεις διαφορετικά πράγματα από αυτά που κάνεις.  Φοβάσαι πως αν απουσιάζεις πολλή ώρα από τα Μέσα Κοινωνική Δικτύωσης θα χάσεις τις κοινωνικές σου επαφές, τους ‘’φίλους’’ σο...

Εαυτέ μου που είσαι;

Παρατηρώ καθημερινά κάποιος να ψάχνει τον σύντροφο του, την μάνα του, τα κλειδιά του, τον σκύλο του...Όλοι ψάχνουν κάτι, μα κι αν το βρουν, πάλι ανικανοποίητοι είναι. Ένα μεγάλο κενό, σε μια γκρίζα στην καλύτερη περίπτωση, απόχρωση. Κάπου ανάμεσα στο ψάξιμο και στην μεγάλη αφοσίωση στους άλλους, έρχεται η μέρα που εκείνο το κενό αρχίζει να ουρλιάζει μέσα σου. Μα εσύ αναρωτιέσαι τι θέλει; Είσαι λες καλά τα έχεις όλα δουλειά, σύντροφο, οικογένεια, φίλους. Το θάβεις με πιτσιλίσματα ευτυχίας. Ξυπνάς ένα πρωί και ο σύντροφος σε εγκαταλείπει. Ναι σε εγκαταλείπει, εσένα που τα έδωσες όλα. Η οικογένεια σε βάζει στο περιθώριο, γιατί τα χωράφια που πήρες ήταν περισσότερα (σπουδαίος λόγος, ειδικά στην ελληνική οικογένεια). Οι φίλοι άρχισαν να ασχολούνται με τις δικές τους σχέσεις πιο εντατικά. Ο σκύλος σου παραδόξως είναι εκεί. Κι όμως κάτι λείπει... Μα ναι εσύ! Εσύ εαυτέ! Λείπεις γιατί σε εξαφάνισα με την προτεραιότητα που έδωσα στους άλλους. Μην με παρεξηγήσεις δεν θέλω να γίνω εγωιστής!...