Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Όρια και παιδιά


Η πρώτη σκέψη που κάνουμε  όταν ακούμε την λέξη όρια,είναι η απαγόρευση, η πίεση και οι περιορισμοί. Η οριοθέτηση προϋποθέτει πειθαρχία και λειτουργεί σαν ένας άγραφος κανόνας μέσα στην οικογένεια, που θα φέρει σε ισορροπία όλο το σύστημα. 

Τα παιδιά πολλές φορές θέλουν να εκφράσουν ένα συναίσθημα και το εκδηλώνουν με τον πιο ίσως, δύσκολο τρόπο για τους γονείς, π.χ φωνές, ουρλιαχτά. Θέτοντας σωστά όρια οι γονείς λαμβάνουν για τον εαυτό τους σημαντική βοήθεια. Ενισχύεται ο ρόλος τους και μπορούν να μεταδώσουν πιο εύκολα την ασφάλεια στα παιδιά τους, ξέροντας καλύτερα πιο είναι το σωστό για εκείνα. 

Για να μπουν τα όρια από τους γονείς θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο πως είναι υγιής και τίμια τα όρια απέναντι στο παιδί. Πολύ σημαντικό είναι να μην μπερδευτούν τα όρια με την εξουσία! Εκεί θα υπάρξει το αντίθετο αποτέλεσμα, γιατί τα παιδιά δεν είναι ιδιοκτησία. Πολλοί γονείς μπερδεύονται με την υπέρ προστασία με αποτέλεσμα να ¨πνίγουν¨τα παιδιά και να τα καθηλώνουν σε ένα ανώριμο πλαίσιο.

Μια υγιής και ώριμη οριοθέτηση μαθαίνει σε ένα ανήλικο άτομο να γίνεται υπεύθυνο μέσα στην οικογένεια και μετέπειτα στην κοινωνία. Του δίνει τα εφόδια για να έχει μια καθαρή εικόνα του εαυτού του και να γνωρίζει πως η κάθε πράξη έχει και μια συνέπεια.

Θέτοντας τα όρια θα πρέπει πάντα να εξηγείτε το γιατί. Για τους γονείς μπορεί να είναι ξεκάθαρο πως δεν βάζουμε το χέρι στην πρίζα, για το παιδί όμως δεν είναι. Άρα πολύ σημαντική είναι η ολοκληρωμένη φράση που θα εμπεριέχει το γιατί. π.χ: Δεν βάζουμε το χέρι στην πρίζα γιατί είναι επικίνδυνο. Δεν λέμε μην το βάζεις γιατί έτσι. Αιτιολογούμε το δεν πρέπει. 

Η συνέπεια και η σταθερότητα στην τήρηση των ορίων αποτελεί προϋπόθεση για την ολοκληρωμένη και υγιή προσωπικότητα του παιδιού. Μπορεί να υπάρχει δυσκολία να μπουν αλλά αυτό δείχνει αγάπη, φροντίδα και προστασία προς αυτά. 

Επιτυχημένος  είναι ο γονιός που όσο περνάνε τα χρόνια, γίνεται όλο και λιγότερο χρήσιμος στα παιδιά του. Γι’ αυτό, μη στεναχωριέστε αν τα παιδιά σας μπορούν και χωρίς εσάς!!! Έχετε κάνει καλή δουλειά!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

September

Οι πρώτες ψιχάλες ήρθαν και έπεσαν απαλά στο πρόσωπο μου καθώς μύριζα το νωπό χώμα. Σεπτέμβρης...ο μήνας που λατρεύω. Ο μήνας που με κάνει να αισθάνομαι, πως ίσως και να υπάρχει κάτι από μαγεία, εκεί έξω στο απέραντο σύμπαν. Η ενέργεια του φθινοπώρου σε κάνει να αναθεωρείς καταστάσεις και γρήγορα να βάζεις νέους στόχους. Νέα θέλω με ζωντάνια, με όρεξη για δημιουργία. Αναπολώ το καλοκαίρι για μια στιγμή. Παγώνω την εικόνα στο μυαλό μου. Θάλασσα, αλμύρα στα μαλλιά, παγωτό στο χέρι. Αυτή η ξεγνοιασιά είναι υπέροχη, όμως μετά από λίγο την βαριέσαι. Νιώθεις πως ο χρόνος κολλάει. Όταν το σώμα ξεκουράστει μετά αρχίζει μια ανικανοποίητη δίψα για κάτι διαφορετικό. Εκεί έρχεται ο Σεπτέμβρης που σου θυμίζει ότι τελειώνει αυτή η ανεμελιά αλλά έρχονται νέα πράγματα. Η ρουτίνα όσο κι αν μας βαραίνει καμμία φορά έχει την χάρη της. Ξέρεις τι έχεις να κάνεις. Το προγραμμα σου συναντά την εκτίμηση για τον ελεύθερο χρόνο σου. Πέφτοντας τα πρώτα φύλλα στα πόδια μου θυμήθηκα τότε που ήμουν μικρή. Ν...

ΑΠΟΣΥΝΔΕΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΙΚΟΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟ – ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ

Ανήκεις και εσύ στην κατηγορία των ανθρώπων που φοβούνται μήπως χάσουν ό,τι συμβαίνει; Ανησυχείς μήπως οι άλλοι ζήσουν μία πιο ικανοποιητική εμπειρία από σένα, στην οποία εσύ θα απουσιάζεις; Σε καταβάλλει το άγχος όταν βρίσκεσαι αρκετές ώρες μακριά από το facebook λόγω εργασίας ή άλλων δραστηριοτήτων; Τότε ναι, είσαι και εσύ ‘’μπλεγμένος’’ στη νέα τάση FOMO (fear of missing out). Πρόκειται για μία τάση που γεννήθηκε από τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, κυρίως όμως από το facebook. Πιο συγκεκριμένα, πρόκειται για μία μορφή κοινωνικού άγχους, που χαρακτηρίζεται από την διαρκή επιθυμία του ατόμου να παραμένει συνεχώς συνδεδεμένο με το τι κάνουν οι άλλοι. Περιλαμβάνει τον φόβο του να μη χάσεις κάτι ιδιαίτερο, μία αξιοσημείωτη εμπειρία ή ακόμα και φόβο του ότι περνάς τον χρόνο σου λανθασμένα και θα μπορούσες να κάνεις διαφορετικά πράγματα από αυτά που κάνεις.  Φοβάσαι πως αν απουσιάζεις πολλή ώρα από τα Μέσα Κοινωνική Δικτύωσης θα χάσεις τις κοινωνικές σου επαφές, τους ‘’φίλους’’ σο...

Εαυτέ μου που είσαι;

Παρατηρώ καθημερινά κάποιος να ψάχνει τον σύντροφο του, την μάνα του, τα κλειδιά του, τον σκύλο του...Όλοι ψάχνουν κάτι, μα κι αν το βρουν, πάλι ανικανοποίητοι είναι. Ένα μεγάλο κενό, σε μια γκρίζα στην καλύτερη περίπτωση, απόχρωση. Κάπου ανάμεσα στο ψάξιμο και στην μεγάλη αφοσίωση στους άλλους, έρχεται η μέρα που εκείνο το κενό αρχίζει να ουρλιάζει μέσα σου. Μα εσύ αναρωτιέσαι τι θέλει; Είσαι λες καλά τα έχεις όλα δουλειά, σύντροφο, οικογένεια, φίλους. Το θάβεις με πιτσιλίσματα ευτυχίας. Ξυπνάς ένα πρωί και ο σύντροφος σε εγκαταλείπει. Ναι σε εγκαταλείπει, εσένα που τα έδωσες όλα. Η οικογένεια σε βάζει στο περιθώριο, γιατί τα χωράφια που πήρες ήταν περισσότερα (σπουδαίος λόγος, ειδικά στην ελληνική οικογένεια). Οι φίλοι άρχισαν να ασχολούνται με τις δικές τους σχέσεις πιο εντατικά. Ο σκύλος σου παραδόξως είναι εκεί. Κι όμως κάτι λείπει... Μα ναι εσύ! Εσύ εαυτέ! Λείπεις γιατί σε εξαφάνισα με την προτεραιότητα που έδωσα στους άλλους. Μην με παρεξηγήσεις δεν θέλω να γίνω εγωιστής!...